Antje van der Werf     Pur-Sang

Biografie

Wanneer Antje op haar 19de serieus verkering krijgt maakt ze een keuze, die haar hele leven zal veranderen. Ze verlaat haar ouderlijk huis en gaat samenwonen in Workum. Omdat er brood op de plank moet komen stopt Antje met haar opleiding en solliciteert als plateelschilder bij de Koninklijke Aardewerkfabriek Tichelaar te Makkum. Voorzichtig pakt Antje het schilderen in olieverf weer wat op. In Workum komt zij in contact met Koos van Keulen en zij neemt Antje onder haar hoede. De vrijheid in onderwerpkeuze en de bijzondere technieken die Koos haar bijbrengt, zorgen er voor dat Antje steeds zekerder wordt.

Inmiddels is Antje getrouwd en er komen twee kinderen. Juist in die periode raakt haar echtgenoot zonder werk en het gezin raakt in een diepe crisis. Toch blijft Antje schilderen en af en toe heeft ze mazzel. Op een zondag stopt er een auto voor hun huisje (inmiddels woont het gezin in een huisje in Ferwoude) en deze mensen kopen een schilderij voor 175 gulden! Antje kan haar geluk dan even niet op, want die maandag kan ze boodschappen doen. Een kar vol!! Om financieel weer wat bij te komen begint Antje les te geven aan huis. De eerste cursisten zitten gewoon in de achterkamer van hun huis in Ferwoude. Alhoewel er 's winters een houtkachel brandt, is het er bij tijd en wijle zo koud, dat de cursisten met extra dikke wollen sokken aan zitten te schilderen.

Antje exposeert in die dagen in het voormalig Jopie Huisman museum. De openingshandelingen worden verricht door haar baas, dhr. Van Seumeren van Tichelaar Aardewerk Makkum. In een prachtige speech van hem adviseert hij haar zich voortaan alleen nog maar te concentreren op het schilderen. Kort gezegd vindt hij dat Antje ontslag moet nemen. Vanaf dat moment lukt alles: haar man Hendrik krijgt weer werk en Antje bouwt een fikse klantenkring op. Zowel de cursus als de verkoop van schilderijen lopen als een trein. Omdat Antje een behoorlijk atelier nodig heeft, koopt het stel een oud “boerenspultsje” (boerderijtje) in Wons. Ze noemen het Pur-Sang. Dit komt uit het Frans en betekent “volbloed” (met hart en ziel).

Met hun Staverse Jol uit 1901 zeilen Antje en Hendrik over IJsselmeer en Waddenzee. Lekker uitwaaien en inspiratie opdoen tegelijk!! Antje kan het dan niet laten en heeft altijd een schetsboek mee op reis! Dat het varen met een monument veel zorgen over onderhoud enz. met zich meebrengt, lijkt hun niet te deren. De verbondenheid met de voormalige Zuiderzee (visserij) en haar schepen is daarvoor te groot.

Het atelier kent een open karakter en is vrij toegankelijk voor belangstellenden.”Ik wil dat mensen zich op hun gemak voelen. Bij de meeste galeries en ateliers, waar ik destijds zelf kwam, kwam alles zo stijf en geforceerd over. Niet echt een sfeer waarin je een schilderij bekijkt of uitkiest.” aldus Antje. In Wons heeft Antje haar draai volledig gevonden. Dicht bij huis kiest zij haar onderwerpen. “Mijn stijl neigt naar het magisch realisme, maar ik houd het wel graag toegankelijk. Want wat heb je aan kunst, wanneer niemand je begrijpt?” is Antje's nuchtere mening.